تری: در زمان مورینیو، هر روز تزریق می‌کردم
جان تری، کاپیتان چلسی، فاش کرد که به درخواست ژوزه مورینیو، یک فصل کامل با پا و انگشت شکسته و تنها به کمک تزریق دارو، بازی کرده است.​​​​​​​
این مدافع 36 ساله که در پایان فصل اخیر از جمع آبی ها جدا شد، اکنون فاش کرد که در فصل 15-2014، شرایط مساعدی برای بازی نداشته اما به درخواست مورینیو، در تمام دیدارهای فصل به میدان رفت.
 
او به خبرنگاران گفت:" به یاد دارم که در زمان حضور مورینیو، او حتی زمانی که پا یا انگشت من شکسته بود،  می خواست که من بازی کنم. من یک سال تمام، هر روز به دو انگشتم دارو تزریق می کردم؛ یکی قبل از شروع تمرین و اگر تمرین بیش از یک ساعت طول می کشید، دکتر می آمد و یکی دیگر را در بین  تمرین تزریق می کرد.  
 

 
این برای من یک اتفاق معمول شده بود. من بارها با درد زیاد بازی کردم. در فصل 15-2014 که قهرمان لیگ برتر شدیم، وقتی در تمام بازی ها، بازی کردم، راهی برای این مسئله پیدا کردم.
 
وقتی باشگاهی در طول سال ها چیزهای زیادی به شما می دهد، زندگی تان را هم برایش می دهید. تری: بهترین لحظه فوتبالی ام قهرمانی CL بود
جان تری، کاپیتان چلسی که به زودی از این تیم جدا خواهد شد مدعی شد که بهترین لحظه فوتبالی اش، قهرمانی چمپیونزلیگ در سال 2012 بوده است.
تری به علت محرومیت از حضور در فینال محروم بود ولی هم تیمی هایش موفق شدند در ضربات پنالتی باواریایی ها را شکست داده و قهرمان جام شوند. این در حالیست که تری در فینال 2008 که در مسکو برگزار شد، ضربه پنالتی را برای تیمش از دست داده بود و حسرت جام به دلش مانده بود.
 

 
 
او در این رابطه گفت:" چمپیونزلیگ جام بزرگی است ولی شاید به خاطر اینکه خیلی سخت آن را به دست آوردم برایم از همه مهم تر است.دو یا سه سال پیش از آن قهرمانی باید جام را کسب می‌کردیم ولی اینطور نشد و خیلی سخت توانستیم به آن برسیم. شما مقابل بهترین بازیکنان و بهترین تیم های جهان بازی می‌کنید و خودتان را مقابل بهترین ها آزمایش می‌کنید. این جام، جام بزرگی است. سنگین هم هست ولی نه به اندازه جام لیگ برتر

والله من زیاد بلد نیستم حرفای قلمبه بزنم ولی گفتم حرفای دلم رو برای محبوبترین بازیکنم و بهترین کاپیتان بزنم کسی که با بی مهری از چلسی فراریش دادند حاضر شد با حقوق یک سوم بمونه حاضر شد برای جایگاهش بجنگه جنگید اما محبوبیت که زیاد باشه منافع یه عده به خطر میفته. نمی دونم چی تو فکر ابرامویچ می گذشت با این مدیران اشغالی خانم ماریا ... و مایکل امنالو که دونه دونه ستاره های آکادمی چلسی رو فر میدن. یه زمانی پیترکنیون بود که خریدهای هوشمندانه ای مثل اشلی کول داشتیم اسطوره ها قراردادشون تمدید می شد. اما این اتفاق تو چلسی از یه سنی به بعد نمیفتاد از 35 سالگی. حالا مربی بخاد مورینیو باشه یا کس دیگه ای. لمپارد رو که جوری فر دادن که به تیم رقیب رفت .چک هم مجبور شد بخاطر جوانگرایی جاشو به یه گلری بده که نصف توانایی هاشو نداره این وسط شاید فقط کینگ دروگبا بود که با افتخار رفت.نمی دونم چرا تو تیممون حسرت داشتن یه اسطوره رو تا وقت خدافظیش تو تیممون رو باید داشته باشیم ؟!! شاید بگیم خود کاپیتان خواست بره ولی واقعا شرایط رو براش چه جوری کردند که حس کرد بره بهتره؟!! اونم به صورت مظلومانه متاسفانه ابرامویچ هرچقدر هم که خوب بوده و با پولاش موفقیت آورده اما همونقدر هم مغرور بوده و به چلسی ضرر زده. کاش متوجه میشد همه چیز پول نیست و اون تو هر چیزی کارشناس نیست و اطرافیانش یه مشت دلال عوضی مثل پینی زهاوی بیش نیستند تصمیمات اشتباهش از اخراج اول مورینیو و تکرارش مجددش و آوردن مربی گمنامی مثل گرانت و مربی جوون و داغونی مثل ویاس بواش که باعث شکل گرفتن باندبازی تو بازیکنان چلسی شد و همین باند بازی ها پارسال تیم رو تا ورطه سقوط برد و هنوز که هنوزه متاسفانه وجود داره تا اخراج کارلتو و دی متئو و خرید بازیکنانی مثل شوچنکو وبالاک بدون توجه به خواسته مربی که هارمونی چلسی رو از بین برد و خرید بی موقع تورس بدون توجه به نیاز تیم . یکی از عواملی که تواین سالها ثبات نداشتیم همین مالک عجول هست هرچند که چشمم آب نمیخوره ولی امیدوارم حداقل کنته چندسال بمونه تو چلسی بیشتر از 4سال مقدمه خارج از موضوع و خیلی طولانی شد سال 2003 بود یه مرد با چهره پخته و جاافتاده رو تو تلویزیون دیدم که بازوبند کاپیتانی چلسی رو داشت با موهای سیخ سیخیشچهره جذاب و مردونه فکر می کردم کسی که کاپیتان چلسی بالای 30 باید داشته باشه از چهره ش معلوم بود خیلی سختی کشیده. فریادهاش و رهبریش همون اول منو جذبش کرد تا اون موقع هیچ وقت به مدافعان توجه نمی کردم ولی کاپیتان با همه فرق داشت. جان چلسی ما از همون 23 سالگی مثل کاپیتان های پخته بازی می کرد تیم رو رهبری می کرد جان اوج گرفت به تیم ملی دعوت شد همراه با رفیق فابش لمپارد دوران اوجشون شروع شده بود دورانی که تا سالها ادامه داشت. قهرمانی تو لیگ حضور تو تیم منتخب جام جهانی که چه بسا اگه مثل کاناوارو تیم انگلیس به موفقیت قابل توجهی دست پیدا می کرد یا تو تک بازی ال کلاسیکو درخشش داشت شاید توپ طلا هم می برد اما جایزه بهترین بازیکن لیگ برتر برای اولین بار به یه مدافع رسید مدافعی که خوب دفاع می کرد تیم رو هدایت می کرد تکل میزد بازیخون خوبی بود و حتی گلزن بود و از همه مهمتر ثبات داشت و چندین بار بهترین مدافع لیگ قهرمانان شد و تو تیم منتخب یوفا و فیفا قرار گرفت. اما باوجود اینکه زندگی برای کاپیتان اونجوری که باید پیش می رفت، پیش نمی رفت و تو بزنگاه های فوتبالی همه چیز بهم می ریخت ، خودشو جمع کرد و به ثبات رسوند. انگار تو تقدیر کاپیتان فیلم درام نوشتند فینال مسکو پاش لغزید و با بدشانسی تیرک نذاشت گل قهرمانی رو بزنه شاید اگه تیرک مهربان بود الان همه از اون ضربه و سر خوردن تری نمی گفتند تو همون اثنا که داشت بازوبند کاپیتانی که فقط برازنده خودش بود داشت از دست می داد با یه گل به امریکا برگشت قضیه دزدی مادرش و مواد فروشی پدرش اما تری با گل زیبا به منچستر سال 2010 همه حاشیه پردازان رو خفه کرد. قضیه شخصیو خانوادگی که با بریج یپش اومد یه گل تو جام حذفی هواداران استوک رو که بهش ناسزا می گفتند خفه کرد. تری اونقدر از نظر شخصیتی  و رهبری قوی بود که در حضور بکهام و اوون و جرارد که باسابقه تر بودند از دوران مک لارن کاپیتان انگلیس شد کاپلو اولش مردد شده بود ولی اونقدر به تری ایمان آورد که بعد از جام جهانی و دادن بازوبند به فردیناند و جرارد دوباره تری رو کاپیتان اعلام کرد و با وجود قضیه عجیب تری و اتهام نژادپرستی که هیچ وقت ثابت نشد پای کاپیتانی تری ایستاد اما امان از اتحادیه ای که قدر کاپیتان خودش رو ندونست همون کاپیتانی که واسه انگلیس سرشو جلو توپ قرار داد که انگلیس سوراخ نشه. از دست دادن فینال لیگ قهرمانان2012 برای کاپیتان شاید یکی از تلخ ترین اتفاقات و بعدش فینال لیگ اروپا اون هم درحالی که بنیتز بهش اونچنان بازی نمی داد و با وجود یک درمیون بازی کردن چندین گل برای چلسی زد باز هم تری با عمل و بازی خوبش نشون داد تموم نشد دو فصل با درخشش تو ترکیب چلسی مورینیو تو تیم منتخب لیگ برتر رفت. اما علاوه بر شخصیتش شجاعت کاپیتان بی نظیر بوده کدوم مدافع حاضر جون خودشو برای توپ بزاره تا تیمش گل نخوره و ببره.هنوز وقتی یاد فینال جام اتحادیه 2007 با ارسنال میفتم چهارستون بدنم میلرزه یادم نمیاد هیچ وقت اینقدر موقع دیدن فوتبال گریه کرده باشم. تری عاشق فوتبال و تیمش هست و از هیچ تلاشی برای پیروزی دریغ نمی کرد و نمیکنه بارها سرشو جلوی شوت های مهاجمان قراردادفینال اتحادیه تا دم مرگ رفت و برگشت اخه کجا میخایم یکی مثل تری بیاریم حقش بود کاپیتان روی دوش بازیکنان خداحافظی می کرد  ولی حیف  درک حرفهای برای نسل جدید هواداران چلسی که عاشق ستاره هایی شدند که هر روز واسه چلسی یه سازی می زنند سخته بفهمن کاپیتان تری کی بود چی کار واسه چلسی کرد . خوشحالم  زمانی عاشق چلسی شدم که نسلی توش بازی می کردن  که واسه چلسی هرکاری می کردند و آرزوشون خدافظی تو چلسی بود
جان تری وقتی نباشی بخدا گریم می گیره  آخه هیچ کی نمی تونه جاتو تو چلسی بگیره
جان تری وقتی نباشی بخدا گریم می گیره  آخه جز تو کی میتونه واسه چلسی بمیره
لحظات ماندگار کاپیتان به روایت تصویر(البته به سلیقه شخصی خودم)

آخرین سکانس حضور کاپیتان تو خونه همیشگیش استمفوردبریج

 

گل مهم و پیروزی بخش سال 2010 مقابل یونایتد

صحنه تلخ فینال اتحادیه 2007

گلش تو فینال جام اتحادیه مقابل تاتنهام

بازی انگلیس الجزایر جام جهانی 2010

چه بازی قشنگی بود پارسال بازی 3-3 چلسی اورتون کاپیتان بعد ازاینکه یه گل به خودی زد تو آخرین لحظه گل مساوی رو زدو رفت بین هواداران

آخرین گلش تو آخرین بازی که 90 دقیقه بازی کرد

 

بازی با ردینگ اون بازی تلخ و سخت سال 2007 مصدومیت چک و کودچینی باعث شد کاپیتان بره تو دروازه وایسه

 

100باره دارم عکسا رو با توضیحات می نویسم ولی بلوگفا بازم قاطی کرده این دم رفتن من به همین عکسا قناعت می کنم و میگم یکی از بهترین لحظات اون برد شیرین مقابل بارسلون با گل کاپیتان بود برام